این پژوهش با هدف بررسی تأثیر غلظت های مختلف مالتود کسترین و پلی وینیل پیرولیدون (به عنوان مواد دیواره) بر میزان حفاظت مواد مؤثره ی زعفران (کروسین، سافرانال و پیکروکروسین) ریزپوشانی شده با خشک کن پاششی انجام گرفت. بدین منظور، ابتدا فرآیند استخراج ترکیبات رنگی زعفران به صورت خالص انجام عصاره ی آبی حاصله، به وسیله ی خشک کن انجمادی خشک شد. سپس محلول های ۵ ، ۱۰ و ۱۵ درصد مواد دیواره (حاوی ۲۵۰ میلی گرم عصاره ی آبی خشک شده ی انجمادی زعفران) تهیه و با خشک کن پاششی خشک شدند. پس از تعیین خصوصیات ریزکپسول های حاصل (مقدار ترکیبات رنگ، عطر و طعم باقیمانده، راندمان ریزپوشانی، رطوبت، دانسیته ی توده، ریزساختار و قطر ذرات)، سرعت رهایش مواد مؤثره طی ۴۵ روز نگهداری در رطوبت نسبی ۲۲/۰± ۸۹/۵۲ مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در مورد کروسین، ماده ی دیواره ی مالتود کسترین و در مورد سافرانال و پیکروکروسین، ماده ی دیواره ی پلی وینیل پیرولیدون اثر حفاظتی بهتری داشتند. با افزایش غلظت مواد دیواره از ۵ به ۱۵ درصد، مقدار مواد مؤثره کاهش یافت. ریزکپسول های تهیه شده کروی شکل و دارای سطح تقریباً صاف بودند و ریزکپسول های حاوی مالتود کسترین ذرات بزرگتری را نسبت به پلی وینیل پیرولیدن تولید نمودند. پس از ۴۵ روز نگهداری، ماده ی دیواره ی پلی وینیل پیرولیدون با غلظت ۵ درصد، بیشترین حفاظت را در مورد مواد موثره ایجاد کرد.